genel havasi ve rebranding hosuma gidiyor ama konu muzige gelince cok da bi numarasi yok gibi sanki..

album cok uzun oncelikle, bitirmeden giriyorum yorumumu belki de bitirmem:/ valla olmuyor sanki ya sanati sanatcidan ayirmaya kalksam bile bana sunulan sanat bu olmamali. gayet detayli dusunulmus bi tarzi ve estetigi var kabul, ama ne yapiyor ediyor bir melodi ya da bir sarki sozuyle mahvediyor butun parcayi.. yani en azindan benim icin boyle.

nasil hissettigimi kestiremiyorum ve bu hisse bayildim. yer yer urkutucu yer yer huzurlu. cok garip bi ilkalbüm.

ilk robyn albumumdu!! genel havasini cok sevdim ama sanirim biraz daha alismam gerek sound’a dinledigim sarkilar hosuma gitmis olsa bile biraz repetitif geldi..

slayyyter'i gecen yaz singlelar ciktikca dinlemeye basladim ve cok sevdim. bu tamamiyla dinledigim ilk albumuydu. yuksek sesli, dans elementi bol, bilindik ama yeni olmasi hosuma gitti. her sarkida kucuk oyunlarla dinleyiciyi sikmayisi ama ayni zamanda cohesive bir album sunuyor olusu da cok havali bence.

sanirim kendisinde en sevdigim sey bu kadar savunmasiz ve acik soz yazarligi.

tam olarak oturmayan bi seyler var ne oldugunu kestiremiyorum. basta son bikac senedir kendisinden ve muziginden uzaklastigim icin mi mesafeli yaklastim acaba diye dusundum ama yeni bi seyler denerken cok savrulmus gibi hissetirdi.

albumu bu kadar uzun suredir beklettigim icin kendime kizdim dinledikten sonra. nasil guzel melodiler nasil guzel soz yazarligi ve vokaller! cok hosuma gitti<3

bence hala kendi sound’unu tam olarak oturtamadi ve bunca sureden ve projeden sonra bu durum biraz garip hissetirmeye basladi yalan yok. ama yine de orda burda agiza takilan bikac nakarat ve kulaga hos gelen vokal performansi vardi.

isini ciddiye alip ilmek ilmek islenmis bi soundtrack albumu. aslinda filmden, kitaptan ve butun bu dunyadan ayri tutulunca da gayet ayaklari yere basan bi konsept albumu olarak da dinlenebilir ve bu olaya da bayildim.

bence eski heyecan ve hava yok artik. sadece dinleyicide degil kizlardan da alamiyorum bunu ve bence bu durum beni iten seylerin en basinda geliyor. genel olarak evet eglenceli bi blackpink dinlemesi gibi ama goze batan bi eksiklik var gibi.

bi mitski sarkisina baslamadan once az cok tahmin edebiliyorum neyle karsilasacagimi ve bu durumu da seviyorum aslinda. albumde bunu kirdigi noktalar da oldu yer yer. soz yazarligina ayri bayiliyorum <3

content olarak sok ola ola dinledim, harika bi divorce album olduguna ve beyaz kadin lemonade’i olduguna katilmaktayim!! production olarak da cok sevdim, her sarkida ugrasilmis ve denenmis seyler vardi!

yaptigi her sey kendisine has oldugu cok hissediliyor. her sarkidaki rap verse’lerini ayri ayri sevdim!❤️‍🔥

cok cok guzeldi! tipki album kapagi gibi duyulan albumlere bayiliyorum.💓

bi onceki albumuyle arasina bu kadar kisa sure koymasi yaraticiligi acisindan onu cok kisitladi gibi hissediyorum. yer yer sevdigim yuksek sarkilar var ama bence daha cok vakit ayirsaydi daha guzel olabilirdi.

kaliteli ve zengin duyuluyor. dance ve r&b’nin karisimina bayildim!!

12. albumunde nasil bu kadar sig ve yuzeysel olmayi basardi bilmiyorum. hicbi zaman muzigiyle buyuk bi bag kuramadim ama soz yazarligini cogu zaman begeniyordum. 2020’den sonra maalesef o konuda da cok zayif kaliyor.

ET ET ET BENI TEHDIT

istikrarlı bi şekilde yapmak istediği şeyi çok iyi bir şekilde yapıyor. belki de bi önceki albümle daha uzun vakitler geçirdiğim için objektif olamıyorum ama bi tık altında kaldı benim için!!