nostalgicznie prosto
exhibicjonizm i egzaltacja na przesterze + mistrzostwo świata w kategorii perkusja (również "T. II")
do przodu (szczególnie kawałki typu "Body" choć "Dope" również niczego)
patos i energia w optymalnych proporcjach (chronologiczne uzupełnienie Algiers)
fantazyjne