Wat een belofte is deze EP. Jammer dat Froukje dit nog niet heeft weten te overtreffen, maar wie weet...
Froukjes debuutalbum is een beetje teleurstellend. Door de productie is Froukje erg van haar teksten afhankelijk, en die zijn nou net zo zwak. Ik denk dat de standaarden gewoon niet zo hoog zijn door de aversie van Nederlanders tegen hun eigen taal. Noodzakelijk verdriet voelt als een dagboek of als een brief aan een goede vriendin; het is heel direct en soms heeft dat zijn charme.
Spinvis is controversieel en dat snap ik. In tegenstelling tot al zijn andere uitgaven is de productie hier wel oké, en dat scheelt een boel. Sowieso zijn de scherpe randjes er wat af. Toch is 7.6.9.6 karakteristiek een amateuristische kliederboel die tegelijkertijd ook pretentieus voelt. Ik hou er wel van.