Niemand kent het, maar het is echt een vermakelijk album, met voornamelijk covers van bekende nummers als Bang Bang, Ticket to Ride, Take Me For a Little While en Eleanor Rigby. Ik kwam bij dit album uit door het nummer You Keep Me Hanging On, die in de finale van de film Once Upon a Time in... Hollywood te horen is. Ik vind het zo sterk dat ik het nummer, toen ik voor het eerst hoorde, echt de hele dag heb gedraaid, waarna ik besloot de rest van het album maar een kans te geven. Het is ... read more
Ik ben de laatste tijd nogal van de wat oudere muziek, en ook de muziek die in films worden gebruikt. Na uit interesse wat opgezocht te hebben over hoe filmmakers bij hun muziek uitkomen, las ik dat het favoriete album van Quentin Tarantino dit album van Bob Dylan was. Iedereen kent Bob Dylan, en ik kende ook wel wat van zijn nummers, maar was nooit echt zo overtuigd, ook vanwege de toch mysterieuze en cynische persoon Bob Dylan. Toch ben ik de laatste tijd van gedachten veranderd, mede door ... read more
De eerste keer dat ik Interstellar zag, was ik letterlijk omver geblazen. Nooit heeft een film zo'n indruk op me achtergelaten, en nooit had ik me zo klein gevoeld. Ik was overweldigd, en dit kwam misschien wel met name door de soundtrack. Van tevoren vond ik Interstellar als film, Christopher Nolan als regisseur en Hans Zimmer als componist overrated, maar inmiddels heb ik bijna spijt van deze gedachtes. Ik ben verliefd op de film, maar vooral op de soundtrack: het is dromerig, dramatisch, ... read more
The Joshua Tree is volgens velen het beste album van de Ierse band U2. De band is geobsedeerd met Amerika, waardoor er voor dit album is gewerkt vanuit een Amerikaans perspectief, met Ierse invloeden. Waar de Verenigde Staten vaak als het gedroomde land worden gezien, zijn er ook veel donkere kanten op te noemen, die in het album ook worden behandeld: de staat van de Verenigde Staten staat centraal. Denk hierbij met name aan politieke problematieken en de individuele problemen die The American ... read more
Het concept van een alter-ego heeft me altijd geïnteresseerd, en dit is misschien wel het beste album waarbij het alter-ego wordt toegepast om een ander perspectief te bieden op belangrijke en controversiële onderwerpen. In dit album schept David Bowie het alter-ego Ziggy Stardust, een flamboyante, arrogante, theatrale, biseksuele, buitenaardse schepping. In de jaren zeventig, die gekenmerkt werd door een conservatieve houding, was er weinig begrip voor glam rock en biseksualiteit, ... read more
| 100 | ||
| 90 - 99 | 4 | |
| 80 - 89 | 11 | |
| 70 - 79 | 7 | |
| 60 - 69 | ||
| 50 - 59 | 1 | |
| 40 - 49 | 1 | |
| 30 - 39 | ||
| 20 - 29 | ||
| 10 - 19 | ||
| 0 - 9 |