BRAT'ın pop kültüründe yarattığı koca etkiden sonra tarzını çok daha farklı bir yöne yönlendiriyor Charli. Daha atmosferik, daha gotik ve karanlık bir havada ilerliyor bu albüm. Açıkçası BRAT seviyesinde değil hem kalite açısından hem tarz açısından. Şarkılarda yaylı enstrümanlar kullanılmış çoğu zaman. Bir orkestra gibi sinematik bir estetik oluşturulmaya çalışılmış. ... read more

Garip bir kapak fotoğrafı ve ismi var albümün. Ama yanlış olmasın sadece cinsellik ile ilgili bir albüm değil. Öncelikle rahatsız edici ve zor bir dinleme deneyimi sunuyor albüm ama amacı da bu. Şiddet, psikolojik şiddet, sosyal çürüme, endüstri eleştirisi ve cinsellik(romantik değil rahatsız edici halde) gibi temalar etrafında dönüyor. İstedikleri genel estetik sayesinde bir şok etkisi yaratmak anladığım kadarıyla. ... read more

Sıradan bir iş. Yan proje zaten üzerine çok çalışılmamış belli.

Kendrick, SZA ve diğer Top Dawg elemanlarının olduğu şarkılar genel olarak güzel ancak bazı şarkılar çok daha geri planda kalıyor özellikle sonlara doğru baya düşüş yaşanıyor. Güzel ama çok iyi değil. Bu arada bir soundtrack için baya iyi ama tekrar dinlemelik bir iş pek değil benim için.

Eğlenceli bir French house albümü Daft Punk'ın en iyi üçüncü albümü bana göre.

Çok iyi düetler ve tek bir tür ile sınırlı olmayan kapsayıcı bir alan. Ayrıca bas müthiş albüm boyunca. Özellikle Kids with guns ve Feel Good Inc. favorilerim. Tekrar tekrar dinlemeye müsait zevkli bir albüm.

Moonchild şarkısına açıkça gerek yoktu. Sıkıcı bir şarkı ve kesinlikle her zaman atlıyorum. Onun haricinde pek bir kusuru yok.

Beklediğimden çok daha iyi bir albüm. Eğlenceli bir pop albümü. Pozitif temalara sahip, iyimser bir albüm.

Müthiş bir söz yazımı billy woods çok karanlık, derin ve metaforik yazıyor. Ayrıca Kenny Segal çok iyi bir iş çıkarmış prodüksiyon kısmında. Ama beatler kısmında ufak bir uyarı bazen sıkıcı olabiliyor ama doğru anda çok etkileyici oluyor. Tek sorun diyebileceğim kısım fazla karanlık olduğu için tekrar dinleme isteği nadir geliyor ama en azından doğru zamanda geliyor.

Boldy James düeti baya iyi. Diğer şarkılar ortalama.

Baştan sona harika flowlar ile dolu bir albüm. Söz yazımını da çok beğendiğim özellikle You Ma Friend'i baya sevdim. Beatler çok özel değil ama kötü duyulmuyor. Wu-Tang üyelerinin solo albümlerinden beklediğimiz gibi güzel düetler var.

5 şarkı var. 3 tanesi zaten albümün ilk halinde vardı sadece biraz değişmiş. Eklenen iki şarkı da iyi ancak o kadar yeni bir şey eklemiyor albümün orjinalinin üstüne.

Aşırı yüksek kaliteli şarkılar ile başlıyor sonrasında biraz tempo kırılıyor ama hala iyi olduğunu söyleyebilirim. Ben beğendim. Peggy'nin en iyi şarkılarının bazıları burada. Favorilerim HAZARD DUTY PAY, DIRTY, TRUST, END CREDITS, NEMO, WHAT KINDA RAPPIN' IS THIS?, REBOUND, TIRED NERVOUS & BROKE şarkıları. İlk 5 şarkıyı saymam albümü dinlememişim gibi hissettirmiş olabilir ama hayır. Zaten söylemiştim ilk açılışın ... read more

Benny'nin söz yazımı standartlarının biraz altında kalıyor onun haricinde ben sevdim diyebilirim. Hiçbir şey mükemmel değil ama çoğu unsur es geçilmeyecek kadar iyi, ortalama üstü. Neden pek sevilmediğini anlamadım.

Şuana dek dinlediklerim arasında en iyi WSG albümü. Gerçekten sert ve tehditkar havayı, gangsta rapi ve WSG'nin klasik ne olduğunu tam hatırlamadığım bir dövüş sporu vb. metaforları ile onun çıkartabileceği en iyi iş gibi duruyor. Ayrıca WSG'nin kendisi ve The Alchemist prodüksiyonda baya iyi iş çıkarmış. Ayrıca bu kapak fotoğrafı çok iyi duruyor. Albümün havasına tam olarak uygun.

Alışık olduğumuz Griselda tarzını ve WSG rapini devam ettiren bir albüm. Diğer işlerinden çok ayrı bir yerde durmuyor. Ancak sıkıcı da diyemem.

Etkileyici konsepti ve özellikle son şarkının vuruculuğu ile takdire şayan bir albüm. Tek sorun beatler bazen sıkıcı geliyor ve flow tekdüze geliyor bana. Ancak buna rağmen iyi albümdü.

Overrated benim için. Kötü bir albüm değil ve neden seviliyor anlaşılır ama bence çok daha iyileri var ama çoğu insan bunu müzik tarihinin zirvelerinden birisi olarak gösterir. Bana tekdüze ve sıkıcı geliyor bazı istisna şarkılar haricinde. Dreams ve The Chain şarkıları en iyilerdi bence.

Oldukça sıkıcı bir albüm. Özel bir unsur yok. Bir daha yüzüne bakılacak bir iş değil ilk dinlemeden sonra.

R.I.P. Phife Dawg
A Tribe Called Quest aradan ne kadar yıl geçse bile hala A Tribe Called Quest olduğunu hatırlatıyor bu albümde. Maalesef grubu bundan sonra bitiren büyük bir eksiklik var, Phife. Bir efsanenin vedası niteliğinde bir albüm. Ayrıca harika düetler ile dolu bu albüm.